Nieuw-Rechts: Nieuwe strategie dezelfde retoriek. Deel 1

Rafiek Madani voor ENAB

pastelkleur

Gekleed in pastelkleurig zondagskleed, ziet Charles er niet uit als een typische extreem-rechtse extremist. Toch is hij lid van de Génération Identitaire, een militante Franse jeugdgroepering die de schurftige reputatie van extreem-rechts wil doorbreken. Génération Identitaire is een belangrijk voorbeeld van hedendaagse nationalistische bewegingen en is vooral berucht geworden na de aanslag die een van haar leden pleegde in Christchurch, Nieuw-Zeeland.

De bijeenkomsten van de Génération Identitaire in de voorsteden van Franse steden worden gekenmerkt door toespraken over de vervanging van Europeanen door moslims, « métissage imposé » (gedwongen kruising), het scanderen van « La France est à nous » (« Frankrijk is van ons« ), en provocerende marsen door gebieden waar minderheden wonen, die vaak uitlopen op mishandelingen. Deze jonge nationalisten vertelden ons dat zij marcheren om Europa terug te winnen van de buitenlandse invasie van migranten die de Franse cultuur vernietigen, hun aspiraties verstikken, hun banen, hun steden en zelfs hun vrouwen stelen.

Zij proberen ook de vriendelijkheid van hun ideeën te tonen door daklozen te helpen met voedsel, kleding en warme dranken – maar alleen als de mensen die zij helpen Frans zijn en, meer specifiek, « français de souche« , wat gewoonlijk betekent dat zij blanke Franse voorouders hebben.

Reproduction amatrice du logo « Génération Identitaire »

Terwijl we door de Parijse straten marcheren, legt Charles uit dat Génération Identitaire wordt gevoed door de liefde voor de « echte » Fransen. Voor hem is het vanzelfsprekend dat patriottisme liefde voor « zijn » volk voortbrengt, zoals we zagen bij de bedelaars, maar ook haat en geweld tegen buitenlanders en feministen. Charles meent, in navolging van de Identitaire leiders, dat de natuur reeds een perfect functionele westerse cultuur heeft voortgebracht, gebaseerd op het blanke ras, het christendom en een « juiste » sociale orde.

Om juridische redenen kunnen wij het logo van « Génération Identitaire » niet gebruiken, wij hebben Paint gebruikt om een tekst te schrijven die overeenkomt met de woorden « Génération Identitaire » het lettertype, de grootte en de dikte zijn verschillend. Bovendien staat er een streepje boven het woord « Generation », zodat de lezers weten over wie de auteur het heeft zonder het logo te reproduceren of te gebruiken.

Zij stellen dat elke verandering in die « natuur« , zoals de opname van buitenlanders of veranderingen in de sociale rol van de vrouw, de westerse culturen zal vernietigen. Dit is niet racistisch, xenofoob of zelfs maar pesterij, stelt Charles gerust terwijl de mars pauzeert om naar een donkergekleurde jonge vrouw te schreeuwen dat ze « naar huis moet gaan« .

Alt-Right Neo-Nazis

Net als de Amerikaanse alt-right en veel anti-migratie nationalisten in het hele Westen, gelooft Charles dat het niet meer dan natuurlijk is dat een identiteit zich bekommert om haar eigen verwanten ten koste van anderen. Het is geen haat, benadrukt Charles, maar zelfbehoud.

Het nieuwe rechts

ENAB-productie

Nationalisten zoals Charles noemen zichzelf vaak Nieuw Rechts, of lezen denkers die dat doen. Ze zijn niet allemaal zo radicaal als hij, maar een diverse groep politici deelt de stroom van nieuw-rechtse ideeën. Daartoe behoren Donald Trump, Brexiteers als Jacob Rees-Mogg, Europese nationalisten als Marine Le Pen, Matteo Salvini en Viktor Orbán, en nieuwkomers als Santiago Abascal en zijn Vox-partij in Spanje.

Al deze politici onderhouden informele maar relatief loyale allianties met extremere groeperingen zoals Génération Identitaire, alt-right in de VS, of Fratelli d’Italia. Dergelijke groepen brengen jonge activisten samen en maken zich sterk voor extreem-nationalistische doelen en campagnes. Zij nemen geen genoegen met democratisch engagement en treden online en op straat hard op tegen diegenen die zij als een bedreiging voor hun voortbestaan beschouwen: immigranten, feministen en liberalen.

Het is heel gebruikelijk dat liberalen en linksen nieuwe nationalisten als Trump of Le Pen ervan beschuldigen terug te keren naar het nazisme van de jaren dertig. Dergelijke beschuldigingen van fascisme zijn meestal esthetisch: beledigingen die naar nationalisten worden geslingerd door steeds verontwaardigdere liberale echokamers. Voor nationalisten zijn alle tegenstanders communistische feministen geworden; voor liberalen zijn nationalisten allemaal wannabe Hitlers.

Uit ons nieuwe onderzoek blijkt dat nationalistisch extreem-rechts voortkomt uit een diepere geschiedenis. De ideeën van Nieuw Rechts zijn duidelijk geen opleving van het fascisme uit de jaren 1930. Ondanks enkele gelijkenissen, zijn de nationalisten van vandaag meer rechtstreeks geïnspireerd door een laat 19de-eeuwse Franse denkrichting.

Wij hebben de afgelopen twee jaar honderden documenten van nieuw-rechtse denkers en hun voorgangers geanalyseerd om uit te leggen hoe en waarom deze ideeën wortel hebben geschoten. Deze ideologische geschiedenis is belangrijk om de nationalisten van vandaag te begrijpen, en als er enige hoop is om het racisme en seksisme dat inherent is aan hun ideeën te overwinnen.

Uit ons onderzoek blijkt dat wij de laatste slag meemaken in een 300 jaar durende ideologische oorlog over de betekenis van de mensheid zelf. Aan de ene kant staat het geloof in een universeel idee van menselijkheid, dat begrippen als gelijke rechten, humanisme en liberalisme heeft voortgebracht. Daartegenover staat het geloof dat alle vormen van nationalisme kenmerkt : dat de mensheid niet één enkele entiteit is, maar veeleer door de natuur verdeeld in nationale identiteiten.

Het begin

Idée, Vide, Papier, Stylo, Ampoule
Foto Pixabay

Nationalisme is het donkere neefje van liberalisme. Beide streven naar het vestigen van vrijheden en rechten. De Franse Revolutie gaf aanleiding tot de « rechten van de mens », maar Napoleons daaropvolgende staatsgreep en zijn idee van de « natie » betoogden dat alleen de Fransen, en niet alle mensen, deze rechten moesten genieten. Een halve eeuw later werd het nationalisme regelmatig gebruikt door politici als Otto von Bismarck om de uitbreiding van aanspraken op politieke rechten te confronteren met het argument dat de nationale noodzaak van een vaag omschreven identiteit de toekenning van bepaalde rechten aan burgers overtroefde.

Deze ideeën leunden sterk op de etno-nationalistische geopolitiek, die elke natie behandelde als een aparte soort die streed om te overleven. Internationale betrekkingen werden gezien als een nulsomspel waarbij het overleven van een natie soms de vernietiging van andere noodzakelijk maakt.

Toen kwam Maurice Barrès 1897. Hij was de denker achter een zeer specifieke reeks nationalistische ideeën die restrictievere definities van nationale identiteit ontwikkelden dan die van de vorige nationalistische pioniers. Zijn idee van nationalisme was gericht op geboorte en cultuur, eerder dan op burgerlijke saamhorigheid (zoals bij Napoleon) of loyaliteit (zoals bij Bismarck). Uit ons onderzoek is gebleken dat belangrijke ideeën in het huidige Nieuw Rechts hun oorsprong vinden in Barrès en vooral zijn ideeën over cultuur en raciale geboorte behouden.

Barrès stelde dat de cultuur en de integriteit van een natie « eeuwig » waren, en dat elke verandering daarin, of die nu werd teweeggebracht door buitenlandse invloed of door progressieve politiek, haar ondergang zou betekenen. Elke culturele verandering, of het nu ging om de kunst, de rol van de vrouw of raciale vooronderstellingen, zou de geest van de natie en haar manier van leven aantasten. Ideeën over de staat, saamhorigheid en politiek, afkomstig van Barrès en gelijkgestemde denkers als Charles Maurras, pleitten voor uitsluiting van ras en cultuur als noodzakelijk voor de nationale overleving.

Het kernidee dat Barrès introduceerde was het verband tussen ras en cultuur. Het betekende dat de cultuur onveranderd moest blijven om te overleven, evenals het ras dat haar voortbracht. Belangrijker nog, het introduceerde het idee dat elk progressief, modern of cultuurveranderend idee het voortbestaan van de natie in gevaar bracht. Dit idee heeft zijn weg gevonden naar het hart van het Nieuw Rechts nationalisme van vandaag, wat de reden is waarom zij liberalen, socialisten, feministen, progressieven, en hun instellingen evenzeer aanvallen als buitenlanders.

copied from Twitter Account of Mr Piers Morgan

Nieuw-Rechts: Nieuwe strategie dezelfde retoriek. Deel 2

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.